Klasyfikacja sposobów drukowaniaczęœć III
6 gru 2016 14:42

Energia w procesie drukowania jest wykorzystywana w postaci działania energetycznego. Œrodki, konfiguracja, wielkoœć, kierunek i cyklicznoœć zastosowanej energii wyznaczajš konkretny układ drukujšcy. We wszystkich maszynach, urzšdzeniach i aparatach drukujšcych obraz z formy drukowej lub postaci cyfrowej w pamięci maszyny cyfrowej jest przenoszony za pomocš œrodków barwišcych na zadrukowywane podłoże. Metoda działania energetycznego w urzšdzeniach drukujšcych może być: bezpoœrednia (kontaktowa), offsetowa lub poœrednia (podwójnego, potrójnego kontaktu), bezkontaktowa i kombinowana. W pierwszych dwóch metodach i częœciowo w kombinowanej w celu otrzymania odbitki niezbędny jest wydatek energii mechanicznej (kinetycznej), który jest okreœlony przez ciœnienie (P), zapewniajšce pewien kontakt formy drukowej z zadrukowywanym podłożem lub poœredniš powierzchniš (obcišgiem offsetowym i technologicznie wyznaczonym czasem (prędkoœć drukowania), który ma wpływ na proces drukowania. Te parametry odpowiadajš za pokrycie optymalnš iloœciš farby odbitki, w zależnoœci od charakterystyk optycznych oryginału. Taka zasada jest wykorzystywana zarówno w klasycznych, jak i w nowych sposobach drukowania: typograficznym, płaskim, wklęsłym, sitowym, fleksograficznym i in. Analiza zasady przenoszenia obrazu w klasycznych (kontaktowych) sposobach drukowania pokazuje, że majš tam miejsce fizyczno-mechaniczne i inne zjawiska, którym towarzyszš przekazanie ruchu, pracy, materiałów, energii kinetycznej. Graficzne, strukturalne i przestrzenne właœciwoœci formy drukowej majš wpływ na działanie energetyczne i mechaniczne zgodnie z charakterem, wielkoœciš, konfiguracjš pola siłowego. W zależnoœci od właœciwoœci procesu drukarskiego, ciœnienie się zmienia względem wielkoœci i powierzchni przyłożenia. Energia mechaniczna (kinetyczna) jako œrodek drukowania posiada szereg bardzo ważnych wartoœci pozytywnych: elastycznoœć technologicznš w stosunku do różnego rodzaju form drukowych i podłoży zadrukowywanych, co jest podstawš wysokiej jakoœci drukowania. Jest to również podstawš wysokiej wydajnoœci drukowania dzięki temu, że można drukować z różnymi prędkoœciami z form o różnych wymiarach. Bezkontaktowe metody drukowania oraz częœciowo kombinowane wykorzystujš innš zasadę drukowania i inne zjawiska fizyczno-chemiczne: elektrostatyczne, ferromagnetyczne, elektromagnetyczne, termiczne. W tych sposobach zasada drukowania opiera się na ruchu elektronów, fal elektromagnetycznych, molekuł materiałów. Takie procesy zachodzš w elektrograficznych, elektrofotograficznych, atramentowych, termograficznych sposobach drukowania. Tego rodzaju sposobom drukowania odpowiadajš specyficzne formy drukowe, posiadajšce graficznš budowę lub nie, a także specjalne œrodki barwišce i zadrukowywane podłoża oraz urzšdzenia. Obecnie istniejš sposoby drukowania, w których wykorzystano jeden, dwa i więcej typów energii. Występujš fotoelektrostatyczne, elektrotermiczne, elektromagnetyczne sposoby drukowania. Rozpowszechnione jest na przykład wykorzystanie równolegle docisku mechanicznego wraz z innym Ÿródłem energii: cieplnej lub ładunku elektrycznego (sposób drukowania wypukłego za pomocš nagrzanych form, wklęsłe drukowanie z elektrostatycznym wspomaganiem, sitowe z chłodzeniem). Takie sposoby według zaproponowanej klasyfikacji należš do kombinowanych. Wszystkie sposoby drukowania na podstawie przenoszenia obrazu wskutek działania sił elektrycznych noszš nazwę elektrografii. W tym wypadku najczęœciej wykorzystujš kombinowane Ÿródła energii: elektromagnetyczne, elektrochemiczne, elektrotermiczne. Przy tym œrodki działań energetycznych i przestrzenna budowa elementów drukujšcych na formie sš różnorodne i wykorzystywane w postaci pola elektrycznego, szczelinowych dopływów, promieni elektronicznych, impulsów działania pneumatycznego. Elektryczne Ÿródła energii mogš przenosić obraz utajony, który potrzebuje póŸniejszego wywołania, podobnie jak œrodki barwišce (warianty drukowania atramentowego). Energię œwietlnš wykorzystuje się w fotograficznych procesach drukowania, w postaci energii przenoszenia obrazu z oryginału lub noœnika formowego na œwiatłoczułe materiały, z końcowym chemicznym wywołaniem obrazu lub działaniem elektrycznego naładowanego œrodka barwišcego. Sposoby drukowania z wykorzystaniem energii œwietlnej sš różnorodne: lasery, impulsowe Ÿródła œwiatła, szczelinowe rozdzielniki, pełnoformatowe œwietlne potoki. Energia cieplna: termograficzne sposoby drukowania (termografia) istniejš na zasadzie działań ciepła w celu przenoszenia obrazu z jednego podłoża na inne (dzięki topieniu, sublimacji, adhezji), a również jako dopełnienie działania mechanicznego w procesie drukowania. Energia magnetyczna: wykorzystuje siły magnetyczne, na podstawie których działa szereg sposobów drukowania, szerokiego rozpowszechnienia jednak się one nie doczekały. Do innych możliwych do wykorzystania w przyszłoœci w poligrafii pól energetycznych należš ultradŸwięki, elektryczne przenoszenie struktur molekularnych oraz nawet biotechnologia. Literatura 1. Popow W. W.: Obszczyj kurs poligrafii, Moskwa, Kniga 1954 r., s. 528. 2. Sinjakow N. I.: Tiechnołogija izgotowlenija fotomechaniczeskich pieczatnych form, Moskwa, Kniga 1974 r., s. 336. 3. Poprjaduchin P. A.: Tiechnołogija pieczatnych processow, Moskwa, Kniga 1968 r., s. 336. 4. Technołogija pieczatnych processow (Pod. red. Raskina A.N.), Moskwa, Kniga 1989 r., s. 432. 5. Spichnulin N. I.: Formnyje i pieczatnyje processy (Tiechnołogija i sistemizacja), Moskwa, t. 1, 1989 r., s. 360, t. 2, 1991 r., s. 362. 6. Kozarowickij L. A.: Ustareszaja kłassifikacja, Poligraficzeskoje Proizwodstwo, 1949, nr 1, s. 18. 7. Antokolskij I. N.: O sposobach pieczati i ich kłassifikacji, Poligraficzeskoje Proizwodstwo, 1949, nr 1, s. 17. 8. Łapatuchin W. S.: Sposoby pieczati. Problemy kłassifikacji i razwitija, Moskwa, Kniga 1976 r., s. 272.

error: Kopiowanie zabronione!
cript>