Ocena przydatnoœci wybranych papierów do zadrukowywania w drukarkach ink jetczęœć II
6 gru 2016 14:43

Jakoœć barw wydruków uzyskanych na badanych papierach Gęstoœć optyczna stanowi kryterium jakoœci uzyskanych odbitek. Wyniki pomiarów gęstoœci optycznej z użyciem densytometru przedstawiono w tabeli 2. W grupie papierów nr 1-6 uzyskano porównywalne gęstoœci optyczne pól pełnych: dla barw CMY (Cyjan, Magenta, Yellow) rzędu 1,11-1,41; a dla barwy czarnej w granicach od 2,12 do 2,43. W grupie papierów fotograficznych gęstoœci optyczne barw CMY zawierały się w przedziale od 0,93 do 2,68, zaœ barwy czarnej od 2,07 do 2,26. Najwyższe, w tej grupie papierów, wartoœci gęstoœci optycznej dla barw purpurowej i żółtej uzyskała próba nr 8. Stosunkowo niskie wartoœci mierzonego parametru dla barw niebieskozielonej i purpurowej otrzymano w przypadku próby nr 7. Na uwagę zasługuje fakt, że próby nr 7-9 wykazywały, w porównaniu z papierami nr 1-6, niższe nawet o 20% wartoœci gęstoœci optycznej dla barwy niebieskozielonej, a wyższe o 49% dla barwy purpurowej i o 38% dla barwy żółtej. Różnice w pomiarach wynikajš prawdopodobnie z rodzaju podłoża, typu użytej drukarki, jak również możliwoœci nierównomiernego nakładania atramentu na powierzchnie badanych papierów. Analiza pól pełnych obejmowała kontrast uzyskanych odbitek. Otrzymane wyniki badań zestawiono w tabeli 2. Wartoœci liczbowe kontrastu wydruków wykonanych na papierach nr 1-6 były porównywalne, z wyjštkiem nieznacznie niższych wartoœci kontrastu dla barw purpurowej, żółtej i czarnej stwierdzonych w przypadku papieru nr 6. Odbitki wykonane na papierach fotograficznych w porównaniu z papierami nr 1-6 uzyskały wyższe wartoœci kontrastu (od 2 do 7% wzgl.). Najwyższym kontrastem, rzędu 95,10-98,14%, charakteryzowała się próba nr 8, najmniejszym dla barw niebieskozielonej, purpurowej i czarnej papier nr 9. Intensywnoœć zaczernienia tonów pełnych była kolejnym kryterium oceny jakoœci nadruków wykonanych na badanych papierach. Z danych zamieszczonych w tabeli 2 wynika, że w grupie papierów nr 1-6 otrzymano porównywalne wartoœci badanego parametru. Intensywnoœć zaczernienia tonów pełnych barw CMY dla tych papierów zawierała się w przedziale od 1,03 do 1,33. W grupie papierów fotograficznych najwyższe wartoœci omawianego parametru dla barw purpurowej i żółtej stwierdzono w przypadku papieru nr 9, zaœ najniższe dla barw niebieskozielonej i żółtej w odniesieniu do próby nr 7. Dla barwy czarnej najniższe wartoœci intensywnoœci zaczernienia wystšpiły w przypadku prób nr 2 i 8, zaœ najwyższe w odniesieniu do próby nr 5. Dla pozostałych badanych papierów intensywnoœć zaczernienia tonów pełnych była porównywalna i zawierała się w granicach od 2,09 do 2,27. O rozpiętoœci gradacji wydrukowanych odbitek na badanych podłożach decyduje parametr okreœlany jako rozpiętoœć tonalna druku. Na podstawie obliczeń przedstawionych w tabeli 2 można stwierdzić, że w grupie papierów nr 1-6 otrzymane wyniki badań (dla barw CMY) były porównywalne i mieœciły się w granicach od 1,03 do 1,38, a dla barwy czarnej od 2,11 do 2,42. Papiery fotograficzne, w porównaniu z papierami nr 1-6, wykazywały wyższe wartoœci rozpiętoœci tonalnej dla barwy purpurowej i żółtej, a niższe dla barwy niebiesko-zielonej. Dla koloru czarnego wyniki obliczeń były porównywalne. Równomiernoœć druku jest to parametr okreœlajšcy równomierne rozłożenie atramentu na całej zadrukowanej powierzchni. Wyniki przeprowadzonych badań wskazujš, że w grupie papierów nr 1-6 najlepszš równomiernoœciš druku charakteryzowały się próby nr 1 i 5 (tab. 2). Wpływ na to miał prawdopodobnie stan powierzchni tych papierów i sposób jej wykończenia. Niższa równomiernoœć druku była obserwowana w przypadku próby nr 6; wišzało się to prawdopodobnie z gorszymi, w porównaniu z pozostałymi badanymi papierami, wskaŸnikami strukturalno-wymiarowymi. Wszystkie badane papiery fotograficzne uzyskały niskie wartoœci liczbowe wskaŸnika równomiernoœci druku nieprzekraczajšce 0,85, potwierdzajšc tym samym wysokš jakoœć uzyskanych odbitek i równomierny nadruk. Na podstawie parametrów L*, a*, b* obliczono kontrast i nasycenie barw. Wyniki obliczeń zestawiono w tabeli 3 i przedstawiono na rysunkach 1-4. Z rysunku 1 wynika, że w grupie papierów nr 1-6 wartoœci kontrastu i nasycenia barwy niebieskozielonej były nieznacznie wyższe Đ w porównaniu z pozostałymi papierami tej grupy Đ dla prób nr 3 i 6. Wœród papierów fotograficznych najwyższym kontrastem barwy niebieskozielonej rzędu 63,81 oraz najwyższš wartoœciš nasycenia (56,88) charakteryzowała się próba nr 8. W przypadku barw purpurowej, żółtej i czarnej różnice między najmniejszš i największš wartoœciš kontrastu dla papierów nr 1-6 wynosiły od 0,2 do 3 jednostek (rys. 3-4). Stosunkowo wysokie wartoœci kontrastu odnotowano dla barwy żółtej. Analogiczna sytuacja wystšpiła w odniesieniu do nasycenia barw Đ tutaj, podobnie jak w przypadku kontrastu, największe wartoœci uzyskano dla barwy żółtej. Różnice między największš a najmniejszš wartoœciš nasycenia barwy żółtej dla papierów nr 1-6 sięgały 5, a w przypadku papierów fotograficznych 2 jednostek. Duża rozpiętoœć wyników kontrastu i nasycenia barw CMYK wynika prawdopodobnie z faktu, że na te wskaŸniki majš wpływ nie tylko zadrukowywane podłoża, ale również użyte tusze i typ drukarki. Kolejnym etapem oceny jakoœci nadruków były pomiary odpornoœci na starzenie. Przeprowadzono je w celu ustalenia, który z badanych papierów może być przeznaczony na dokumenty wieloletnie. Wyniki pomiarów densytometrycznych wskazujš, że w grupie papierów nr 1-6 najbardziej odporna na działanie œwiatła była próba nr 6, zaœ najmniej próba nr 3. Natomiast wœród papierów fotograficznych najbardziej odporny na działanie promieni słonecznych był papier nr 8, różnice przed naœwietlaniem i po nim były minimalne i wynosiły od 0 do 0,04. Najwyższe różnice w pomiarach rzędu 0-0,15 otrzymano dla próby nr 9. Należy zwrócić uwagę, że najmniejsze różnice przed wystawieniem wydruków na działanie œwiatła i potem występowały w przypadku barwy żółtej (0-0,07), natomiast największe odnotowano w odniesieniu do barwy niebiesko-ielonej (0-0,15). Pomiar odpornoœci na działanie wody nadruków wykonanych na badanych papierach wykazał, że w grupie papierów nr 1-6 najbardziej odporne okazały się próby nr 5 i 6. Zwilżone fragmenty nie ulegały żadnym zmianom kolorystycznym, wystšpiło jedynie niewielkie rozmywanie farby pod wpływem naniesionej kropli wody. W grupie papierów fotograficznych najbardziej odporny na działanie wody był papier nr 8. Dopiero przetarcie palcem powodowało œcieranie się farby z jednoczesnym pęcznieniem powłoki. To samo zjawisko œcierania farby po dotknięciu było obserwowane w przypadku próby nr 9. Niewielkie oznaki rozbarwiania wykazywały zwilżone fragmenty pokryte atramentami barw purpurowej i żółtej. Najbardziej niekorzystnie na działanie wody reagował papier nr 7, na powierzchni którego atrament się rozmywał, a po dotknięciu palcem powłoka œcierała się. Należy zwrócić uwagę, że odpornoœć wydruku na wodę zależy nie tylko od samego papieru, ale i od rodzaju atramentu (a zatem i od drukarki). W zwišzku z tym ten sam papier może wykazywać różne właœciwoœci wodoodporne przy wydrukach z różnych drukarek. Podsumowanie Dokonana ocena wybranych właœciwoœci badanych papierów wskazuje, że próby nr 1-6 charakteryzowały się porównywalnymi parametrami strukturalno-wymiarowymi. Niewielkie różnice występujšce w przypadku gładkoœci, stopnia zaklejenia i szorstkoœci nie miały wpływu na jakoœć uzyskanych wydruków. Jeżeli chodzi o papiery fotograficzne, to należy zwrócić uwagę, że rozbieżnoœci w wartoœciach liczbowych mierzonych parametrów strukturalno-wymiarowych były wynikiem różnic w charakterystyce powłok naniesionych na ich powierzchnie. Wykonane na papierach nr 1-6 odbitki charakteryzowały się dobrym odwzorowaniem kolorów, a także próbek pisma. Nie obserwowano zjawiska rozlewania się atramentu nawet przy drukowaniu najmniejszych elementów. Dobre parametry strukturalno-wymiarowe, stosunkowo niska cena oraz możliwoœć uzyskania prawidłowo odwzorowanych odbitek zapewniajš papierom nr 1-6 czołowš pozycję wœród materiałów stosowanych do wydruków domowych i biurowych. Natomiast użycie papierów fotograficznych do wykonania nadruków gwarantuje fotograficznš jakoœć obrazu, wysokš intensywnoœć barw, jednak niezaprzeczalnie podnosi koszt wydruku. Literatura 1. Sobotka W.: ăPapier do druku cyfrowego. W kierunku pełnej dostępnoœciÓ, Print & Publishing 42 (2000). 2. Buczyński L.: ăPodstawowe elementy cyfrowego druku kolorowego Đ stan aktualny i kierunki rozwoju, częœć IÓ, Œwiat Druku 3, 38 -45 (1998). 3. Sangl R., Weigl J.: ăOn the interaction between substrate and printing ink for ink-jet printingÓ, Tappi Printing and Graphic Arts Conference, 1-11, Savannah (2000). 4. Wandelt P.: ăPapiernictwo wobec wyzwań XXI w. Szanse i zagrożenia. Papiery do nowych systemów drukowaniaÓ, Przeglšd Papierniczy 50, 4, 203-208 (2000). 5. Czichon H., Czichon M.: ăStan i perspektywy drukowania cyfrowegoÓ, Œwiat Druku 2, 17-21 (2002). 6. Glittenberg D., Voigt A.: ăEconomic formulations for improved quality ink-jet papersÓ, Paper Technology 11, 24-29 (2001). 7. Graczyk T.: ăFarby, papiery i folie polimerowe do drukowania kolorowego ink-jetÓ, Przeglšd Papierniczy 52, 3, 125-130 (1996). 8. Graczyk T., Khizyr K.: ăUniwersalne mieszanki powlekajšce do druku ink-jet. Wyzwanie a rzeczywistoœćÓ, Przeglšd Papierniczy 55, 3, 169-172 (1999). 9. Wandelt P., Leks-Stępień J.: ăRozwój druku atramentowego a papierowe podłożaÓ, Przeglšd Papierniczy 57, 7, 448-451 (2001). 10. Graczyk T.: ăDruk kolorowy ink-jet. Prognoza postępu technicznego w dziedzinie podłoży tuszy i głowic drukujšcychÓ, Przeglšd Papierniczy, 4, 198-203 (1998). 11. Lejman M.: ăDrukowanie w barwach tęczyÓ, PC World Komputer 10, 30-35 (2001).

error: Kopiowanie zabronione!