Papiery powlekane matowe arkuszowe i ich zadrukowywanie technikš offsetowšczęœć II
6 gru 2016 14:42

2.3. Metody poprawiania odpornoœci odbitek wykonanych na papierach matowych Papiery powlekane matowe oceniane sš jako podłoże efektowne, ale uzyskanie na nich druku wysokiej jakoœci, a przede wszystkim zapewnienie maksymalnej odpornoœci na œcieranie wymaga zastosowania farby przeznaczonej do zadrukowywania papierów matowych. Konieczne jest użycie płynu nawilżajšcego bez kwasu cytrynowego lub cytrynianów jako buforu i niedopuszczenie, aby zawartoœć alkoholu izopropylowego przekraczała 8%. Ponadto należy ograniczyć do minimum napylanie, a druki o dużej powierzchni pokrycia farbš lakierować lakierami dyspersyjnymi lub olejowymi [9-11]. 2.3.1. Odpowiedni dobór farb, dodatków do farb i œrodków pomocniczych Przy zadrukowywaniu papierów powlekanych matowych właœciwoœci odpornoœciowe uzyskanej odbitki w znacznym stopniu zależš od prawidłowego doboru papieru i farby oraz od tego, w jakim stopniu właœciwoœci użytej farby odpowiadajš właœciwoœciom danego papieru. Na ogół korzystniejsze jest stosowanie farb schnšcych przez utlenianie z dodatkami suszek, dzięki którym następuje dobre zestalenie powłoki farbowej. Do modyfikacji farb należy stosować tylko dodatki zalecane przez producenta farb [6]. W celu podwyższenia odpornoœci druków na działanie czynników mechanicznych do farb można dodać pasty zabezpieczajšce przed œcieraniem. Pasty te zawierajš woski i œrodki poœlizgowe, które po zadrukowaniu tworzš na powierzchni farby warstwę ochronnš zabezpieczajšc jš przed uszkodzeniami [9]. Istotnym zagadnieniem jest również napylanie odbitek, które jest korzystne ze względu na długie schnięcie, może jednak pogorszyć odpornoœć na œcieranie. Ograniczenia w stosowaniu poszczególnych proszków wynikajš z ich różnorodnej budowy. Proszki z węglanem wapnia majš czšstki o nieregularnych kształtach i ostrych krawędziach, nieco łagodniejszš formę majš ziarna proszków na bazie cukrów. Przy zadrukowywaniu papierów matowych zalecane jest stosowanie proszków na bazie skrobi, których ziarna majš zaokršglone kształty [6,10]. 2.3.2. Lakierowanie Metodš, która w znaczšcym stopniu zwiększa odpornoœć na œcieranie, jest lakierowanie. Najczęœciej sš stosowane lakiery dyspersyjne. Warstwa lakieru chronišc odbitkę przed działaniem mechanicznym podczas dalszej obróbki introligatorskiej i użytkowania zapewnia jej wysokš jakoœć. Można stosować różne rodzaje lakierów. Zastrzeżenia budzi lakier fotoutwardzalny kationowy utrwalany wg mechanizmu kwasowej polimeryzacji. Węglan wapnia, który jest substancjš alkalicznš szeroko stosowanš do produkcji powlekanych papierów matowych, zakłóca tę reakcję, neutralizujšc kwasy potrzebne do polimeryzacji. Może to doprowadzić do niecałkowitego utwardzenia lakieru i sklejania druków w stosie. 3. Podsumowanie Producenci papieru wiedzšc, że ich powlekany matowy produkt nie jest doskonały, cišgle starajš się go poprawiać. W zwišzku z tym mamy przeważnie co pół roku papier powlekany matowy o tak zwanej nowej jakoœci, w którego składzie producent coœ zmienił, co z reguły doprowadza zwykle do wyższej białoœci, jednoczeœnie stwarzajšc na ogół problemy drukarzowi, gdyż producenci farb do papierów matowych nie nadšżajš za zmianami. W rezultacie specjalna farba na papiery powlekane matowe tzw. zwykła, utrwala się znacznie dłużej niż farba niezasychajšca w kałamarzu lub na wałkach maszyny drukujšcej Đ co jest sprzeczne z założeniem producenta; no cóż, życie płata figle. Nie jest to miłe, ale można to polubić. O tym, że problem zadrukowywania technikš offsetu arkuszowego papierów matowych istnieje, œwiadczy duża iloœć publikacji w prasie fachowej, a także sympozjum zorganizowane przez Stowarzyszenie Kupców Papieru Igepa w Hemmingen (RFN) w 1998 roku [1] i poruszanie tych samych problemów także na innych konferencjach, np. w Pardubicach (Czechy) we wrzeœniu 1999 roku [12] oraz przez firmę BASF podczas bratysławskiej konferencji Print i konferencji Polygrafia Academica [13-15]. Na zakończenie garœć uwag dotyczšcych zadrukowywania offsetowego powlekanych papierów matowych. W celu zapewnienia maksymalnej odpornoœci farby na œcieranie należy: Ľ stosować farbę przeznaczonš do zadrukowywania papierów matowych, Ľ ograniczyć do minimum napylanie, Ľ stosować płyn nawilżajšcy o pH 5,2-5,5, Ľ stosować płyn nawilżajšcy bez kwasu cytrynowego lub cytrynianów jako buforu, gdyż wytršcajš one na obcišgu nierozpuszczalne cytryniany wapnia lub magnezu oraz również nierozpuszczalne cytryniany z farb czerwonych (magenta i inne), Ľ nie dopuszczać, aby zawartoœć alkoholu izopropylowego w systemach nawilżajšcych alkoholowych przekraczała 8%, Ľ lakierować lakierami dyspersyjnymi lub drukowymi (olejowymi) druki o dużej powierzchni pokrycia farbš (w żadnym przypadku nie powinno się przekraczać 240% pokrycia farbš). Papiernia w Oulu (Finlandia) należšca do koncernu Stora Enso, produkujšca papier matowy wielokrotnie powlekany noszšcy nazwę LumiSilk, zaleca następujšce parametry płynu nawilżajšcego: pH 5, przewodnoœć 71 mS/m, twardoœć wody w stopniach niemieckich 120 dH, zawartoœć alkoholu izopropylowego 7,5%. Jak widać, nie wszyscy podajš te same parametry dotyczšce zadrukowywania offsetowego papierów matowych. Zadrukowywanie papierów matowych pozostaje jeszcze w dalszym cišgu otwartym problemem. O tym, że zadrukowywanie papierów matowych nie jest takie proste œwiadczš fakty posiadania przez nowoczesne papiernie laboratoriów drukarskich będšcych w zasadzie drukarniami doœwiadczalnymi. Drukujšc na papierach powlekanych matowych technikš offsetu arkuszowego należy przestrzegać także zaleceń producenta papieru, na którym się drukuje. Tak się dziwnie składa, że nie wszystkie papiery powlekane matowe majš identyczne właœciwoœci. Do tego dochodzi cišgły wyœcig technologiczny, w wyniku którego doœć często powłoki sš modyfikowane. Objawia się to najczęœciej wyższš białoœciš i jest oznaczane przez producentów jako nowa jakoœć mimo iż nazwa papieru pozostaje taka sama. Bardzo często wraz z podwyższeniem białoœci zmieniajš się właœciwoœci papieru warunkujšce prawidłowy przebieg procesu drukowania. Literatura 1. Hanke G.: Mattgestrichen Đ der besondere Stoff, Offsetpraxis nr 2, s. 54, 63 (1998). 2. Jakucewicz S., Pawela M.: Powlekane arkuszowe papiery matowe i ich drukowanie, Przeglšd Papierniczy nr 4, 2000, s. 197-200. 3. Jakucewicz S., Pawela M.: Badania laboratoryjne właœciwoœci drukowych farb offsetowych przeznaczonych do drukowania papierów powlekanych matowych, Przeglšd Papierniczy nr 4, 2000 r., s. 227-232. 4. Jakucewicz S., Salamon K.: Badanie w warunkach przemysłowych właœciwoœci drukowych powlekanych papierów matowych przeznaczonych do drukowania offsetowego, Przeglšd Papierniczy nr 4, 2001 r., w druku. 5. Drzewińska E.: Wpływ papierowego podłoża drukowego na jakoœć druku, referat z I Kongresu Poligrafów Polskich, Wrocław 1999. 6. Czichon H., Czichon M.: Problemy drukowe z papierami matowymi, Œwiat Druku, nr 10, s. 84-85 (1998). 7. Czichon H., Czichon M.: Papiery produkowane metodami alkalicznymi a offsetowe roztwory nawilżajšce, Przeglšd Papierniczy nr 1, s. 31 (1998). 8. Laufs F.: Beziehung alkalischer Papiere zu sauren Feuchtmitteln, Deutscher Drucker nr 23-24, s. 15-16 (1998). 9. Zorll U.: Lacke und Druckfarben, Georg-Verlag, Stuttgart, 1998. 10. Weinert Ch.: Matt gestrichene Papiere und das Problem der Scheurfestigkeit, Offsetpraxis, nr 4, s. 54-55 (1994). 11. Jakucewicz S.: Papier w poligrafii, Inicjał, Warszawa 1999. 12. Holicka H.: Matne natirane papiry a problemy pri jejich zpracovani, referat z IV. Polgrafickiy Seminar Pardubice 15-16 09. 1999 r. 13. Galvanek S.: Harkovy ofset, spracowanie vytlaetkov na matnom natiranom papiri, Konferencja Printing, Bratysława 10.11.1999 r. 14. Brokolov‡ M., Holick‡ H., Kaplanov‡ M.: Badanie właœciwoœci warstw farb nadrukowanych na powlekane papiery matowe przy pomocy fotoakustyki, Polygrafia Academica 2000, Bratysława 7-8.09.2000 r. 15. Riedliger J.: Systemy miesania farieb Đ kriterium vyberu pre prax., Polygrafia Academica 2000, Bratysława 7-8.09.2000 r.

error: Kopiowanie zabronione!
cript>